my space, my happiness

อาจจะดูใจร้าย อาจจะเหมือนไม่แคร์ แต่ก็คงต้องบอกให้เธอไป อยากมีเหตุผลบอกเธอให้เข้าใจ แต่เธอคงไม่อยากจะรับฟัง..

เหตุผลของคนเลิกกันมีประมาณล้านแปด 

เหตุผลของคนบอกเลิก อาจดูไม่มีเหตุผลสำหรับคนถูกบอก

คนบอกลาอาจดูใจร้าย  แต่ละคนก็คงมีเหตุผลของตัวเอง

เมื่อต่างฝ่ายต่างไม่อาจเป็นในแบบที่อีกคนต้องการได้

แม้จะพยายามมาหลายต่อหลายครั้ง

แต่ความรักที่ต้องอยู่กับความอดทน บางทีมันก็คงมีขีดจำกัดของมัน

การแยกทางกันก่อนจะเกลียดกัน อาจเป็นทางออกที่คิดแล้วว่าดีที่สุดก็ได้

คนบอกลาคงคิดหนัก และเจ็บปวดไม่ต่างกับคนถูกบอก เพียงแต่อาจมีเวลาตั้งหลัก

คนถูกบอกดูเหมือนจะเจ็บปวดยิ่งกว่า หากเป็นเพราะไม่มีเวลาได้ตั้งตัว

เมื่อฝ่ายหนึ่งต้องการเลิกรา แต่อีกฝ่ายหนึ่งต้องการเหนี่ยวรั้งและหาคำตอบว่าเพราะอะไร

บางครั้งการคาดคั้นจะเอาคำตอบที่ตัวเองต้องการ อาจเป็นการทำร้ายคนบอกเลิกยิ่งกว่าก็ได้

คนเอ่ยปากบอกลา อาจเพียงแค่ต้องการให้ต่างคนไปลองอยู่ด้วยตัวเองดู ว่าถ้าไม่มีคนอีกคนอยู่ด้วยจะโหยหากันแค่ไหน

จากกันเพราะว่ายังรัก และหวังว่าความรักที่มีให้กัน จะนำให้เรากลับมาหากันได้ เมื่อต่างฝ่ายต่างโตพอ

คนถูกบอกลา ทวงถามคำสัญญา และหาคำตอบว่าเพราะอะไร ถ้าคุณจะไปแล้วทำไมยังทำเหมือนห่วงใย

บางครั้งการคาดคั้นให้คนไม่พร้อมจะพูดต้องพูด คำพูดอาจรุนแรงกว่าที่ควรจะเป็น ความสัมพันธ์คงยิ่งแย่ลงกว่าเดิม

ในเมื่อรู้คำตอบอยู่แล้วว่าเพราะอะไร จำเป็นด้วยหรือที่จะต้องไปค้นหาเพื่อตอกย้ำตัวเอง

ในเมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายก็เจ็บไม่ต่างกัน จะสะกิดแผลของกันและกันให้มันหนักขึ้นทำไม

การไม่โทรหาหลังจากเลิกกัน ไม่ได้หมายความว่าหมดรัก ไม่ได้หมายความว่าจะคุยกันไม่ได้อีกตลอดไป

หากแต่เป็นเพียงเพราะ ไม่พร้อมที่จะพูดอะไร

ที่คุยไม่ได้ไม่ใช่เพราะไม่รัก แต่เพราะรัก และไม่อยากจะเกลียดกัน

ห้ามไม่ได้ที่จะเสียใจ แต่เมื่อเริ่มมีสติแล้วลองคิดอีกด้านในมุมของอีกฝ่าย

ที่ผ่านมาไม่ใช่คำโกหก เพียงแต่วันนี้กับเมื่อวานเป็นคนละวันกัน

เมื่อวานที่รักกัน ก็รักกันอย่างเต็มที่

ถ้าวันนี้จะต้องเลิกกัน อย่างน้อยก็เคยได้รักกันไม่ใช่เหรอ

อีกหน่อยเธอคงเข้าใจว่าอะไรสำคัญไปกว่าแค่รักกัน...มีเพียงคำว่ารักคำหนึ่ง เราคงไปไม่ถึงไม่ถึงดวงดาวได้